"Sława i chwała" Jarosława Iwaszkiewicza to trzytomowa panoramiczna powieść nawiązująca do tradycji sag rodzinnych. Jej akcja obejmuje ważne wydarzenia historyczne na przestrzeni lat od 1914 do 1947 roku - pierwszą wojnę światową, rewolucję rosyjską, odzyskanie przez Polskę niepodległości, wojnę domową w Hiszpanii, II wojnę światową - wydarzenia warunkujące losy bohaterów, powodujące często ich radykalne odmiany.
Na tle burzliwej historii ukazane są losy dwu inteligenckich rodzin, ich przyjaciół, znajomych oraz licznych postaci drugoplanowych i epizodycznych, reprezentujących wszystkie pokolenia i stany społeczne – od książąt krwi po służących, robotników i chłopów. Iwaszkiewicz kreśli postacie niezwykle wyraziste i zindywidualizowane, których losy stanowią syntezę polskich doświadczeń w okresie historycznych przełomów. Wraz z bohaterami przenosimy się ze świata ukraińskich dworów i odeskich daczy do Paryża, Warszawy, Krakowa, Rzymu, Heidelbergu, polskich miasteczek i wsi. Poznajemy Europę wędrując z bohaterami po najróżniejszych miejscach – pałacach, kawiarniach, hotelach, klitkach służby, proletariackich mieszkankach i mieszczańskich salonach, salach koncertowych, galeriach, kościołach. Oglądamy je oczyma różnych bohaterów, często konfrontując współczesność z obrazami przeszłości i poszukując „straconego czasu”. Iwaszkiewicz niezwykle plastycznie maluje klimat epoki, która bezpowrotnie odchodzi, zmieniające się gusta, mody, poczucie piękna, kanony wartości, granice i systemy polityczne.
"Sława i chwała" to jednak przede wszystkim piękna powieść o miłości, przyjaźni, rodzinie i... śmierci. Iwaszkiewicz opisuje relacje międzyludzkie skomplikowane nie mniej niż burzliwa historia. Miłość, jak zwykle w pisarstwie tego twórcy, rzadko jest spełniona i szczęśliwa. A mamy tu tyle jej odmian! Młodzieńcze fascynacje i pierwsze erotyczne doświadczenia, zdrady i niespodziewane powroty, uczucia łamiące konwenanse i łamiące serca, skazujące na wieczną banicję i emocjonalną pustkę. Zdecydowanie bardziej trwała, choć nie mniej skomplikowana, okazuje się przyjaźń. Uczucie to wiąże bohaterów bez względu na wiek, płeć, pozycję społeczną, wykształcenie czy narodowość. Te "powinowactwa z wyboru" ukazują nam całą głębię postaci z ich wewnętrznym światem, marzeniami, poglądami filozoficznymi i estetycznymi, religijnymi i moralnymi. W prowadzonych dyskusjach, przesyłanych listach, pojawiają się pytania o sens życia i śmierci, o sens nauki, cywilizacji i natury, walki i człowieczeństwa, o obraz Europy i Polski w latach barbarzyństwa i zbrodni, i tych, które mają po nich nastąpić. Dramatyczne są losy rodzin, które rewolucja i wojna wyrzuca ze swoich gniazd, skazując na tułaczkę i budowanie od nowa, często bez tych, których kochało się najbardziej. Absurd wojny, jej tragicznych wyborów i moralnych dylematów szczególnie mocno obecny jest w tomie III, ukazującym klęskę wrześniową, okupację, konspirację, wreszcie powstanie w getcie i warszawskie.


Jarosław Iwaszkiewicz (1894-1980) – jeden z najwybitniejszych i najwszechstronniejszych polskich literatów - pisarz, poeta, eseista, tłumacz, współtwórca grupy poetyckiej Skamander. Autor m.in. licznych zbiorów poezji, opowiadań (Panny z Wilka, Matka Joanna od Aniołów, Brzezina, Sérenité, Ikar), powieści (Czerwone tarcze, Sława i chwała), dramatów (Lato w Nohant), libretta operowego (Król Roger), tłumaczeń Rimbauda, Szekspira, Gide'a, Czechowa, Lwa Tołstoja, Kierkegaarda, Marivaux i Andersena.


544 str., oprawa twarda płócienna, złocenia, format 130x205
Stan: b.dobry (-) minimalne przybrudzenia okładki, wyblakły grzbiet
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1969
ISBN: -