"Zazdrość i medycyna" to fenomenalne studium obsesji i namiętności, która wyszła spod pióra dwudziestoośmiolatka i od razu stała się bestsellerem w okresie międzywojennym, ocierając się o skandal.
Akcja powieści oparta jest na klasycznym motywie trójkąta małżeńskiego, a jej głównym wątkiem dążenie zazdrosnego, targanego niepewnością i nieufnością Widmara do sprawdzenia swego podejrzenia o zdradę żony, Rebeki z chirurgiem Tamtenem. Towarzyszą temu elementy sensacji i tajemniczości.
Powieść stanowi psychologiczne studium zazdrości, obsesji i namiętności. Ukazanie przypadkowości zdarzeń, pewnych anomalii psychoseksualnych, kompleksu niespełnionych uczuć, wydobywa problem trudności i niemożności porozumienia się dwojga ludzi, lecz dopiero zakończenie ostatecznie wyjaśnia zagadkowe i pozornie oderwane treści z początku powieści....


Michał Choromański (1904-1972) był prozaikiem i dramatopisarzem. Studiował pedagogikę i psychologię, pracował w wielu zawodach (m. in. jako weterynarz). Debiutował jako dziennikarz w języku rosyjskim. W języku polskim debiutował powieścią "Biali bracia" (1931). Rozgłos przyniosła mu "Zazdrość i medycyna" (1933). Głównym przedmiotem utworów Choromańskiego jest ironiczna analiza stereotypów myślenia i postępowania, obsesji, kompleksów, snobizmów, dziwacznych autokreacji kształtujących się w życiu towarzyskim, zawodowym, rodzinnym, erotycznym grup zamkniętych, w których stosunki międzyosobowe nabierają znamion groteskowo - absurdalnych konwencji. Polem obserwacji są zwłaszcza środowiska mieszczańskie. Akcja późniejszych powieści umiejscowiona jest zazwyczaj w odrealnionej scenerii emigracji pogranicza kultur i obyczajów.


272 str., oprawa miękka, obwoluta, format 125x195
Stan: b.dobry (-) delikatne otarcia obwoluty,
Wyd.: Wydawnictwo Poznańskie, 1966
ISBN: -