Baltazar i Blimunda - José Saramago
Tytuł oryginału: Memorial do convento
Tłumaczenie: Elżbieta Milewska
Powieść, dzięki której Jose Saramago, laureat literackiej Nagrody Nobla i najpopularniejszy prozaik portugalski, zyskał sławę.
Akcja toczy się w osiemnastowiecznej Portugalii: król Jan V pragnie syna i ślubuje po jego narodzinach wznieść ogromny klasztor. W tym samym czasie, czasie inkwizycji, ksiądz-heretyk realizuje swoje marzenie:budowę napędzanej siłą ludzkiej woli maszyny latającej. Pomagają mu okaleczony żołnierz. Baltazar i olśniewająca Blimunda,córka zesłanej do Angolii czarownicy. Niesamowite przygody tej trójki splatają ze sobą wątek miłosny z historią o uporze człowieka walczącego o swoją godność i wolność. Sporo tu też rozrachunków z narodową historią i mitami...
José Saramago (1922-), pisarz portugalski, laureat Nagrody Nobla (1998). Droga Saramago do literackiego sukcesu była oryginalna. O ile przyznanie Nagrody Nobla w zaawansowanym wieku nie jest niczym dziwnym (Saramago miał wtedy 76 lat), o tyle zyskanie popularności w wieku 60 lat jest dość nietypowe, a tyle liczył sobie pisarz w chwili wydania powieści Baltazar i Blimunda (1982), która przyniosła mu światową sławę i która stała się kanwą libretta opery pt. Blimunda.
Dokonywane przez Saramago w powieściach eksperymenty formalne i językowe wielu czytelników przyjmowało przychylnie, ale byli i tacy, którzy krytykowali za nie pisarza. Zerwanie z tradycyjnymi sposobami narracji, interferencja mowy zależnej, niezależnej i pozornie zależnej, wymieszanie różnych planów czasowych, współistnienie obok siebie realizmu i fantastyki spowodowały, że pisarza uznano za postmodernistycznego destruktora narracji.
Charakterystyczne dla powieściopisarstwa Saramago jest także stosowanie gier intertekstualnych w narracji pojawiają się cytaty literatury, nawiązania do poprzednich utworów pisarza, rozprawy metaliterackie, pastisze. Inspiracje tematyczne czerpie Saramago często z religii i historii Portugalii ujmowanej z dystansem, swobodą, dlatego nie można utworów tych traktować jako tradycyjnych powieści historycznych. Saramago podejmuje dyskurs z ojczystą przeszłością i narodowymi mitami. Także autor powieści O Ano da morte de Ricardo Reis (1984), A jangada de pedra (1986), História do Cerco de Lisboa (1989), Ewangelia według Jezusa Chrystusa (1991), Ensaio sobre a Cegueira (1995), sztuk teatralnych A Segunda vida de Francisco de Assis (1987), In Nomini Dei (1993), dzienników Cadernos de Lanzarote (1994).
310 str., oprawa miękka, lakierowana, format 130x195
Stan: b.dobry (-) lekkie zacieki na kilku kartkach, lekko obtarte rogi okładki
Wyd.: Puls Publications, Londyn, 1993
ISBN: 1-85917-019-6 |
