Ilustracje: Jerzy Flisak

Zupa na gwoździu - doprawiona to lżejsze gatunkowo utwory literackie króla reportażu Melchiora Wańkowicza. To felietony i opowieści autobiograficzne, które cechują charakterystyczne dla jego pisarstwa gawędziarska lekkość stylu oraz przekorne poczucie humoru. Pisane były w Bukareszcie, Jerozolimie, Libanie, Syrii, Bagdadzie, Tel Avivie, na Cyprze, w Kairze, Meksyku, Maroko, Paryżu, Londynie, Rzymie, Teheranie, Nowym Jorku, Toronto, Hiszpanii, no i oczywiście w Polsce — przedwojennej i powojennej.


Melchior Wańkowicz (1892-1974) - niekwestionowany mistrz reportażu, jedna z największych indywidualności polskiej literatury XX wieku. Już w latach szkolnych siedział w więzieniu za działalność konspiracyjną. W 1909 r. założył konspiracyjne pismo Wici, drukowane w nakładzie dwóch tysięcy egzemplarzy, w którym zadebiutował jako Jerzy Łużyc. W czasie I wojny światowej skazany na rozstrzelanie. Przed II wojną światową oskarżany przez piłsudczyków o sympatie endeckie i odwrotnie. Za jego największe dzieło uznaje się trzytomową monografię Bitwa o Monte Cassino, w której złożył hołd żołnierzom generała Andersa. Wydawana wiele razy w PRL, książka zawsze była cenzurowana. Od 1990 roku ukazuje się w pełnej wersji. Po powrocie do Polski bojkotowany przez środowisko emigracyjne, zaliczył jeszcze w 1964 r. pięć tygodni więzienia za "szkalowanie Polski Ludowej". Kochany za to przez czytelników. (patrz książka: Aleksandra Ziółkowska-Boehm: Blisko Wańkowicza, Proces Melchiora Wańkowicza 1964 roku, i Na tropach Wańkowicza).


Seria: Melchior Wańkowicz - Dzieła wybrane
612 str., oprawa twarda płócienna, obwoluta, format 130x200
Stan: b.dobry
Wyd.: Instytut Wydawniczy Pax, 1975
ISBN: