Juliusz Słowacki (1809 - 1849), należał wraz z Mickiewiczem i Krasińskim do największych twórców romantyzmu polskiego. Jego wiersze, poematy i dramaty, których większość powstała na emigracji, stanowią - obok poezji Mickiewicza - najwyższe osiągnięcia literatury polskiej. Poeta i filozof, autor traktatów historioxzoficznych, zaangażowany w spory ideowe epoki, 'republikanin z ducha', tworzył, zwłaszcza w ostatnich latach życia, gorączkowo i z pośpiechem. Pozostawił ogromne dzieło, dla którego u współczesnych, z nielicznymi wyjątkami, nie zyskał zrozumienia. Za patrona i nowatora uznali go natomiast przedstawiciele 'Młodej Polski' i od tego czasu trwa trimfalny pochód diała Słowackiego. Jego dramaty należą do najczęściej granych w teatrach, a niektóre z nich nie schodzą z desek scenicznych, stanowiąc dla twórców życia teatralnego w Polsce źródło inspiracji.
Wybór wierszy i poematów Juliusza Słowackiego zawiera około 80 wierszy i 10 poematów z różnych okresów twórczości poety. Są między innymi poematy: Jan Bielecki, Godzina myśli, W Szwajcarii, Ojciec zadżumionych, Anhelli, Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu, Beniowski, Król Duch; wiersze: Sonet, Oda do wolności, Hymn, Paryź, W sztambuchu Marii Wodzińskiej, Z Nilu Do.., Ofiarowanie, Testament mój, Tak mi Boże dopomóż, Sowiński w okopach na woli, Zachwycenie, Do matki, Uspokojenie, i wiele innych.
(z okładki i strony wydawcy)