Pełny tytuł: Szalony dzień czyli wesele Figara
Tytuł oryginału:
La folle journée ou le mariage de FigaroTłumaczenie: Tadeusz Żeleński (Boy)
Opracowanie: Marek Dębowski
Wesele Figara to pięcioaktowa sztuka Pierre-Augustina Caron de Beaumarchais'go, drugi z kolei, po
Cyruliku sewilskim, utwór przedstawiający perypetie hrabiego Almavivy i jego służącego - Figara. Premiera miała miejsce w Paryżu 27 lutego 1784.
Wesele Figara to nieśmiertelna historia przebiegłego i dowcipnego sługi, Figara, który dzięki swojej inteligencji wygrywa z własnym panem pojedynek o rękę i wdzięki pięknej Zuzanny. Postać Figara odgrywa w sztuce pierwszoplanową rolę; zachowanie i wypowiedzi sługi nadają całości komedii satyrycznego tonu. Ulubiony bohater publiczności, przewyższający swojego chlebodawcę pod wieloma względami, stał się symbolem żądań ludu wobec monarchii francuskiej.
Postać cyrulika Figara od początku swego istnienia budziła spore kontrowersje. "Wesele Figara" ze względu na niesione przez siebie treści od początku spotykało się z falą krytyki, zarówno francuskiej, jak i europejskiej. Należy podkreślić, że sława (i "niesława") tego dzieła rozprzestrzeniała się w znaczącym tempie, jednak nieśmiertelność zapewnili mu Lorenzo da Ponte i Wolfgang Amadeusz Mozart przerabiając sztukę na operę. Niekwestionowany wkład Mozarta uzupełnia tutaj również determinacja librecisty – da Pontego. Sama sztuka Beaumarchais'go w Wiedniu została zakazana przez cesarza ze względu na zbyt oczywiste ukazanie wad szlachty, da Ponte musiał więc nieco łagodzić oryginał Beaumarchais'go i osobiście przekonać cesarza Józefa.
Spis treści:Wesele Figara
Akt pierwszy
Akt drugi
Akt trzeci
Akt czwarty
Akt piąty
Posłowie
Prapremiera
Autor i Figaro
Odnowa gatunku komediowego
"Figaro" w Polsce
Nota wydawnicza
Bibliografia
Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais (1732-1799) - dramatopisarz francuski, jeden z inspiratorów rewolucji francuskiej. Był zegarmistrzem, a następnie nauczycielem muzyki córek króla Ludwika XV. Burzliwe życie w kołach dworskich, czego skutkiem procesy sądowe i pamflety na Marię Antoninę i panią du Barry. Najsłynniejsze jego dzieła to
Cyrulik sewilski (wystawiony 1775) oraz
Wesele Figara (wystawione 1784).
Seria: Biblioteka Narodowa (BN)
176 str., oprawa miękka, format 120x185
Stan: b.dobry
Wyd.: Ossolineum, 1993
ISBN: 83-04-04071-9
