Maksymy i rozważania moralne - La Rochefoucauld (François de la Rochefoucauld)
Tytuł oryginału: Maximes
Przełożył i wstępem opatrzył: Tadeusz Żeleński (Boy)
Sentencje francuskiego pisarza François de la Rochefoucauld (1613-80), mimo głęboko pesymistycznego wydźwięku, swą precyzją i przenikliwością wzbudzały podziw wielu pisarzy i filozofów, m.in. Stendhala, F. Nietzschego, T. Hardy'ego i A. Gide'a. Opublikowane w 1665 roku zapewniły autorowi nieśmiertelną sławę.
Maksymy są w znacznej mierze dokumentem epoki: to arystokratyczne społeczeństwo, wysuszone, nie znające żadnej bezinteresownej idei, czcze, odbija się w tej książce. Wedle opinii Woltera, książka ta najbardziej przyczyniła się do ukształcenia smaku i wyostrzenia inteligencji w swoim kraju. A kogo by odstręczała od tej książki jej niewiara w człowieka, jej wzgarda dla ludzkości, ten znajdzie wszakże pośród tych nieco zasmucających maksym wiele innych, które są jedynie dokumentem bystrej i trafnej analizy psychologicznej, wyrażonej raz po raz w lapidarnej formie, iskrzącej się najwytworniejszym dowcipem.
Aforystyczne Maksymy (Maximes, 1665) zawierają więc refleksje La Rochefoucaulda na temat natury ludzkiej, w których zerwał z optymistycznym poglądem na naturę ludzkości, wskazywał na hipokryzję, egoizm, słabość oraz próżność, rządzące ludźmi. Uczciwość i dobroć jest pozorem, losem ludzkim rządzi natomiast irracjonalny przypadek.
Seria: Biblioteczka Aforystów
150 str., oprawa miękka, format 105x170
Stan: b.dobry (-) stemple biblioteczne, ślady po taśmie po przyklejaniu ochronnej okładki
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1977
ISBN: -
|