Romans Teresy Hennert to powieść Zofii Nałkowskiej, która należy do najwybitniejszych dokonań prozatorskich pierwszych lat II Rzeczpospolitej. Odbija się w nich pejzaż życia polskiego tamtych czasów. Świetnie obmyślany i przejrzyście napisany wstęp przełamuje nieporozumienie wokół pisarki, jednostronny odbiór jej twórczości i rezerwę wobec przyjętego przez nią sposobu pisania. „
Romans Teresy Hennert nie jest [...] powieścią polityczną. Autorkę interesował obyczajowo-psychologiczny aspekt politycznych przemian. Jemu podporządkowane zostały fabularne wątki, a więc i wybór zdarzeń oraz zjawisk z pierwszych lat niepodległości.”
Romans Teresy Hennert jest romansem nietypowym, nawet przy zachowaniu standardowego schematu akcji „zakazana miłość — kara za nią”, ignoruje sentymentalną manierę, skupiając się na demaskatorskich ujęciach tematu. Ani Teresa Hennert, ani jej kochanek, pułkownik Omski, nie przypominają pary romantycznych kochanków. Nałkowska przedstawia „romans” jako fatalistyczną igraszkę losu. Nie ma od niej ucieczki i nie ma dla niej szczęśliwego zakończenia. Autorka odmalowuje jednak kolejne detale tej niszczycielskiej siły w ścisłym związku z sytuacją polityczno-społeczną, dzięki czemu powieść staje się przejmującym obrazem degeneracji elit politycznych II Rzeczpospolitej.
Gato
Seria: Biblioteka Klasyki Polskiej i Obcej (BKPiO)
184 str., oprawa twarda, płócienna, format 110x185
Stan: b.dobry (-) delikatnie przybrudzona okładka
Wyd.: Czytelnik, 1972
ISBN: -