Generał Barcz - Juliusz Kaden-Bandrowski
Opracowanie i wstęp: Michał Sprusiński
Napisana w 1923 r. powieść Juliusza Kadena-Bandrowskiego rozgrywa się na tle wydarzeń politycznych w Polsce w latach 1918-19 - wyzwalania Przemyśla, Krakowa i walki politycznej Józefa Piłsudskiego z Narodową Demokracją. Powieść nie jest jednak sprawozdaniem z tych wydarzeń, mimo że pierwowzorem postaci Rasińskiego jest sam autor, a tytułowy generał Barcz posiada wiele cech Józefa Piłsudskiego, generał Krywult - Hallera, generał Dąbrowa - Bolesława Roi, a major Pyć - Adama Koca. Powieść jest próbą zobrazowania i przeanalizowania etapów tworzenia się państwa, walki sprzecznych dążeń i ambicji partyjnych i osobistych, w których jednostka z zasadami staje wobec różnych "wyższych konieczności" i musi często ustąpić; prawidłowością w tej walce jest osamotnienie przywódcy służącego dobru ogółu. Sens wszystkich zmagań określa wypowiedź jednej z powieściowych postaci: "Radość z odzyskanego śmietnika", niepodległy kraj jest podobny ze swymi problemami do wielu innych, ważny staje się program codziennej pracy, wzniosłe idee mają mniejszą rację bytu. W imię tej spokojnej codzienności generał Barcz nie liczy się z czyimkolwiek jednostkowym poczuciem krzywdy, jest bezwzględny, usprawiedliwiają go racje historyczne.
Powieść wzbudziła gorące reakcje odbiorców, wielu odczytywało ją jako pamflet polityczny z kluczem.
Seria: Biblioteka Narodowa (BN)
512 str., oprawa miękka, format 115x165
Stan: b.dobry
Wyd.: Ossolineum, 1984
ISBN: 83-04-01612-5
|