Wydanie 1!
Uderzający swoją odrębnością na tle bogatej literatury wspomnieniowej zapis doświadczeń człowieka nie zaangażowanego bezpośrednio w zmagania wojenne, przeżywającego dni powstania wśród ludności cywilnej. Jest to relacja z powszedniej egzystencji piwnicznej, ze świata schronów, podwórek, ukrytych przejść i kanałów, z codziennej krzątaniny wokół zaspokajania elementarnych potrzeb życiowych w atmosferze ciągłego zagrożenia i lęku. Narracja utworu ukształtowana jest na wzór opowiadania ustnego, z jego naturalną dygresyjnością, swobodnym biegiem skojarzeń, uzupełnianiem i poprawianiem opowieści oraz potocznością wypowiedzi.
Po publikacji
Pamiętnika z Powstania Warszawskiego w 1970 roku wybuchł wielki spór — czy „cywil” ma prawo opisywać, jak chował się po piwnicach? Dlaczego nie walczył? Czy taki opis nie odziera historycznych zdarzeń z wielkości? Spór o książkę Białoszewskiego już wygasł, pozostała jednak opowieść świadka owych wydarzeń — bardzo prywatna, osobista, ale mówiąca o znoszonej z humorem i godnością gehennie ludności cywilnej podczas zagłady stolicy.
Miron Białoszewski (30 VI 1922 - 17 VI 1983) - urodził się w 1922 r. w Warszawie. W czasie okupacji studiował filologię polską na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1946-1951 pracował jako dziennikarz. pierwszy tomik poetycki -
Obroty rzeczy - wydał w 1956 r. Książka ta wzbudziła ogromne zainteresowanie krytyki i czytelników. Opublikował następnie zbiory wierszy:
Rachunek zachciankowy (1959),
Mylne wzruszenia (1961),
Było i było (1965),
Odczepić się (1978), oraz wybory, zawierające także teksty wcześniej nie drukowane:
Wiersze (1976),
Poezje wybrane (1976) i tomik w serii
Poeci Polscy (1977). Był współtwórcą, jednym z wykonawców i autorów słynnego Teatru Osobnego, działającego w latach 1955-1963. Zbiór programów tego teatru został wydany w roku 1971 (
Teatr Osobny). Opublikował też tomy prozy:
Donosy rzeczywistości (1973),
Szumy, zlepy, ciągi (1976) i
Zawał (1977). W
Pamiętniku z powstania warszawskiego stworzył nowy, odbiegający od dotychczasowych relacji obraz tragicznych wydarzeń powstania. Za tę książkę otrzymał w roku 1971 nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia.
Gato
232 str., oprawa miękka, obwoluta, format 125x195
Stan: b.dobry (-) delikatne otarcia obwoluty
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1970
ISBN: -
