W latach sześćdziesiątych Miron Białoszewski, awangardowy poeta, urodzony w 1922 roku w Warszawie i świadomy wojennych losów tego miasta, zaczął przygotowywać się do utrwalenia swoich przeżyć podczas powstania warszawskiego. O wykorzystaniu artystycznym zapisu żywej mowy myśleli wówczas nowatorzy prozy, wykorzystując całkiem świeżą zdobycz techniczną, jaką był magnetofon. Białoszewski posłużył się w prozie własną wersją języka mówionego i jako uczestnik historycznych zdarzeń utrwalił to, co zapamiętał. Zdawałoby się - nic naturalniejszego, po prostu przekaz naocznego świadka... A jednak po publikacji "Pamiętnika" w 1970 roku wybuchł straszny spór. Czy "cywil" ma prawo opisywać, jak chował się po piwnicach? Dlaczego nie walczył? Czy taki opis nie odziera historycznych zdarzeń z wielkości? Spór o książkę Białoszewskiego już wygasł, pozostała opowieść - bardzo prywatna, osobista, ale mówiąca o znoszonej z humorem i godnością gehennie ludności cywilnej podczas zagłady stolicy.
Miron Białoszewski (30 VI 1922 - 17 VI 1983) - urodził się w 1922 r. w Warszawie. W czasie okupacji studiował filologię polską na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1946-1951 pracował jako dziennikarz. pierwszy tomik poetycki - "Obroty rzeczy" - wydał w 1956 r. Książka ta wzbudziła ogromne zainteresowanie krytyki i czytelników. Opublikował następnie zbiory wierszy: "Rachunek zachciankowy" (1959), "Mylne wzruszenia" (1961), "Było i było" (1965), "Odczepić się" (1978), oraz wybory, zawierające także teksty wcześniej nie drukowane: "Wiersze" (1976), "Poezje wybrane" (1976) i tomik w serii "Poeci Polscy" (1977). Był współtwórcą, jednym z wykonawców i autorów słynnego Teatru Osobnego, działającego w latach 1955-1963. Zbiór programów tego teatru został wydany w roku 1971 ("Teatr Osobny"). Opublikował też tomy prozy: "Donosy rzeczywistości" (1973), "Szumy, zlepy, ciągi" (1976) i "Zawał" (1977). W "Pamiętniku z powstania warszawskiego" stworzył nowy, odbiegający od dotychczasowych relacji obraz tragicznych wydarzeń powstania. Za tę książkę otrzymał w roku 1971 nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia.
Gato
204 str., oprawa miękka, obwoluta, format 110x177
Stan: b.dobry (-) delikatne otarcia obwoluty
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1984
ISBN: 83-06-00006-4
