STAN: NOWY 10/10
Okładka i środek czyste, brak ślaów używania.
OPIS:
Jest to reprint książki z 1885 roku wydanej w Warszawie nakładem Geberthnera i Wolfana. Przedruk techniką fotooffsetową wykonano w Bielskich Zakładach Graficznych z egzemplarza ze zbiorów prywatnych. Reprint wydano w 1989 roku
w nakładzie 5000 egzemplarzy w twardej oprawie.
Ćwierczakiewiczowa Lucyna (1829-1901) - autorka popularnych, adresowanych głównie do kobiet książek i artykułów, zawierających porady z zakresu sztuki kulinarnej, gospodarstwa domowego i mody. W okresie 1865-1894 współpracowała z czasopismem Bluszcz.
Najpopularniejsze jej książki to: Jedyne praktyczne przepisy wszelkich zapasów spiżarnianych oraz pieczenia ciast (1858), 365 obiadów za pięć złotych (1860), Poradnik porządku i różnych nowości gospodarczych (1876), Podarunek ślubny. Kurs gospodarstwa miejskiego i wiejskiego dla kobiet (1885). Od 1876 wydawała co roku kalendarz dla gospodyń.
Ale kim właściwie była ta ulubienica Bolesława Prusa, autorka bestsellerowych książek kucharskich i poradniczych, jedna z barwniejszych postaci XIX-wiecznej Warszawy? Pomijając wszelkie narosłe wokół niej plotki i anegdoty, opowiadane w duchu przychylnym bądź też jawnie wrogim, była postacią nieprzeciętną, obdarzoną niezrównanym talentem kucharskim i wiedzą kulinarną, która pozwoliła jej skodyfikować kuchnię przełomu XIX-XX wieku.
Urodziła się w 1829 roku w Warszawie. Z pierwszym swoim mężem, posiadaczem ziemskim Feliksem Staszewskim, rozstała się by poślubić inżyniera Stanisława Ćwierczakiewicza. W 1858 roku własnym nakładem wydała swoją pierwszą książkę: „Jedyne praktyczne przepisy wszelkich zapasów spiżarnianych oraz pieczenie ciast”, którą przetłumaczono na język rosyjski.
Uznanie, z jakim książka spotkała się w Petersburgu skłoniło autorkę do wydania drugiej książki o tematyce uniwersalnej.
Drugą książkę Ćwierczakiewiczowa wydała w 1860 roku w nakładzie 2 tysięcy egzemplarzy. „365 obiadów za pięć złotych” stanowi zbiór przepisów staropolskich ze znacznymi wpływami kuchni francuskiej i w mniejszym stopniu rosyjskiej, włoskiej i niemieckiej. Przepisy, okraszone licznymi poradami dla gospodyń domowych, zorganizowane są w rytm miesięcy i pór roku. Jak wskazuje na to podtytuł dzieła, autorka zamierzała korzystać tylko z tanich produktów.
Tylko w okresie od 1860 do 1942 roku książka doczekała się aż 130 tys. wydanych egzemplarzy. Spektakularny sukces książki tłumaczy się tym, że Ćwierczakiewiczowa „trafiła w dziesiątkę zapotrzebowania społecznego” a przy tym była prawie debiutantką, ponieważ polskie książki kucharskie wydane przed 1860 rokiem można by policzyć na palcach jednej ręki. Autorce przyznano honorarium w wysokości 84 tys. rubli – więcej niż Sienkiewicz otrzymał za „Potop” a Prus za „Faraona”.
(z okładki i strony wydawcy)
