Tytuł oryginału: Собачье сердце
Tłumaczenie: Irena Lewandowska

"Psie serce", które miało podtytuł "potworna historia", Bułhakow napisał w 1925 roku, a w Rosji po raz pierwszy ukazała się po 62 latach od napisania, 47 lat po śmierci autora, i to nie w wydaniu książkowym, tylko w miesięczniku literackim "Znamia". Właściwie trudno się dziwić - jest to historia przyzwoitego kundla, któremu wszczepiono gruczoły alkoholika i degenerata. Uczłowieczony pies staje się działaczem, gorącym zwolennikiem władzy sowieckiej, zachowuje się jak prawy aktywista nowego ustroju i doprowadza nieomal do obłędu profesora Preobrażeńskiego, który próbował zrobić z niego człowieka. Kiedy Bułhakow czytał tę nowelę w gronie znajomych, był tam także agent GPU, policji politycznej. Zrecenzował "Psie serce" następująco: "Rzecz ta została napisana we wrogiej, dyszącej bezgraniczną nienawiścią do Sowietów tonacji". Dodał, że jest też pornograficzna, czego przy najlepszej woli doprawdy trudno się dopatrzyć. Chyba że za pornografię można uznać opisy funkcjonowania organów władzy.


Michaił Bułhakow (1891-1940), rosyjski pisarz. Autor opowiadań: autobiograficznych - Zapiski na mankietach (1922-1923, polski wybór 1984), satyrycznych - Diaboliada (1925, wydanie polskie 1984), a także opowieści groteskowo-fantastycznych: Fatalne jaja (1925, wydanie polskie 1928), Psie serce (1925, wydanie Frankfurt nad Menem 1968, wydanie i wystawienie rosyjskie 1987, wystawienie polskie 1983, wydanie polskie 1989), nawiązujących w alegorycznej formie do rewolucji 1917 i jej skutków społecznych, obyczajowych oraz psychicznych.
Rozgłos zdobył powieścią Biała gwardia (1925, wydanie pełne tom 1-2, Paryż 1927-1928, wydanie rosyjskie w zbiorze Izbrannaja proza 1966, wydanie polskie zniekształcone 1928, pełne 1972) oraz jej sceniczną adaptacją Dni Turbinów (wystawienie 1926, wystawienie polskie 1975). Utwory te poświęcone były tragedii inteligencji rosyjskiej w okresie rewolucyjnych przemian, podobnie jak dramat Ucieczka (1926-1928, wystawienie 1957, wystawienie polskie 1960).
Elementy autobiografii (ograniczenie swobód twórczych powodujące dramat osobisty pisarza) odnaleźć można w nie ukończonej satyrycznej Powieści teatralnej (1936-1937, wydanie 1965, wydanie polskie 1967), a także w dramacie o Molierze Zmowa świętoszków (1926, wystawienie 1936, wystawienie polskie 1968), w powieści Życie pana Moliera (1933, wydanie niepełne 1962, pełne 1989, wydanie polskie 1968) oraz w sztuce o A.S. Puszkinie Ostatnie dni (1935, wystawienie 1943, wydanie polskie pt. Aleksander Puszkin 1949).
Powieść satyryczno-filozoficzna Mistrz i Małgorzata (1928-1940, wydanie niepełne 1966-1967, wydanie pełne Frankfurt nad Menem 1969, wydanie rosyjskie osobne 1973, wydanie polskie niepełne 1969, wydanie pełne 1981) - moralitet z elementami fantazji i groteski ukazujący walkę dobra ze złem na tle obyczajowości Moskwy w latach 30.- została zaliczona do klasyki prozy światowej XX w.


96 str., oprawa miękka, format 145x205
Stan: b.dobry (-) minimalne przybrudzenia okładki
Wyd.: Iskry, 1989
ISBN: 83-207-1202-5