Tytuł oryginału:
Кому на Руси жить хорошо?Tłumaczenie: Julian Tuwim
UNIKAT! Nakład tylko 10.223 egzemplarzy!
Poemat
Komu się na Rusi dobrze dzieje sławi prosty lud rosyjski, jego wielkoduszność, bohaterstwo i nieprzebrane siły duchowe. Uważany jest on za szczyt twórczości Niekrasowa i jego najważniejszy i najgłośniejszy utwór.
Komu się na Rusi dobrze dzieje Niekrasow zaczął pisać w roku wybuchu powstania styczniowego i pracował nad nim wiele lat. Niekrasow tworzył go, z małymi przerwami, do ostatnich dni swoich, lecz utworu nie ukończył. Oto siedmiu zahukanych i zabiedzonych chłopów z miejscowości o jakże wymownych nazwach - Z guberni Mizerackiej, Powiatu Cierpiszewo, Gminy Opustoszonej, Z sąsiadujących wiosek - Łatanie i Dziurowa, Bostmóg i Ziębicy, Pogorzel, Niedojedli, Z Jałowopola też...postanawia wyruszyć w świat, aby się naocznie przekonać, "komu się na Rusi wesoło, wolnie żyje". Mają nad sobą trzech właścicieli: Bóg, car i dziedzic. "Poemat jest nasycony ustną twórczością ludową: cięte, lakoniczne przysłowia i zagadki, potoczne powiedzonka i żarty, fantastyka i symbolika bajki ludowej, rzewność i ból pieśni obyczajowej, opowieść zbliżająca się w momentach dramatycznych do tonacji lamentu pogrzebowego - wszystko to czyni poemat-epopeję utworem naprawdę ludowym i narodowym", jak czytamy w przypisach Eggi Dębnickiej do polskiego wydania przekładu poematu (Mikołaj Niekrasow, Utwory wybrane, tom drugi, PIW, Warszawa 1953, s. 296-297).
Mikołaj (Nikołaj) Niekrasow (1821-1878) - rosyjski poeta, prozaik, krytyk i publicysta, którego głęboko współczujące wiersze o chłopskiej Rosji przyniosły mu podziw Dostojewskiego i uczynił go bohaterem w reprezentowanych przez Wissariona Bielińskiego i Nikołaja Czernyszewskiego liberalnych i radykalnych kręgach rosyjskiej inteligencji. Debiutował zbiorem wierszy romantycznych Mieczty i zwuki. Później zwrócił się ku problematyce społecznej, ukazując niedolę ludu i niesprawiedliwość ustroju pańszczyźnianego, np. w zbiorach wierszy Poeta i obywatel (1856), Dumka (1861) i poematach, jak Kolej żelazna (1864), Mróz - Czerwony Nos (1863).
Szczególny rozgłos zyskał poemat Komu się na Rusi dobrze dzieje (1863-1877, polskie wydanie fragmentów 1953). Poematy Dieduszka (1870) i Rosyjskie kobiety (1871-1872, wydanie polskie 1965) zostały poświęcone dekabrystom. W cyklu liryków Ostatnie pieśni (1876-1877) zwyciężył pesymizm.
338 str., oprawa twarda, format 1540x210
Stan: b.dobry (-) minimalne otarcia krawędzi i przybrudzenia okładki
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1953
ISBN: -
