Hamlet - William Shakespeare (Szekspir)
Hamlet to najwybitniejsza tragedia teatralna, autorstwa Williama Szekspira, napisana w 1601 r., premiera której miała miejsce w Londynie w 1602 r., a polska odbyła się we Lwowie w 1797 r. Jest to prawdopodobnie przeróbka zaginionej sztuki Kyd z dodatkiem opowieści o duńskim księciu Saxo, Gramaticusa Belleforesta.
Podatna na rozmaite interpretacje, z jednej strony stanowi głęboką analizę psychiki wybitnej jednostki, a z drugiej przyczynek do rozważań o istocie władzy, o żądzy jej posiadania. Duńskiego księcia Hamleta gnębi zagadkowa śmierć ojca. Pewnej nocy bohaterowi ukazuje się duch ojca, który wyjawia mu, iż został zamordowany przez brata Klaudiusza i żonę Gertrudę (matkę Hamleta). Duch domaga się zemsty. Hamlet dąży do poznania prawdy, ale dopadają go coraz większe wątpliwości, jego wiara w sens życia zostaje zachwiana. Oddala się od umiłowanej Ofelii. Udaje obłąkanego. Przy pomocy wędrownej trupy aktorskiej chce odkryć zabójcę; dopisuje wiersze do sztuki Morderstwo Gonzagi, którą aktorzy odgrywają na jego prośbę ("teatr w teatrze"). Baczna obserwacja zachowania matki i Klaudiusza podczas spektaklu utwierdza go w przekonaniu o ich winie. Po zabójstwie Poloniusza przez Hamleta Klaudiusz postanawia pozbyć się młodego księcia, wysyła go do Anglii, gdzie ma zostać pojmany, a następnie zamordowany. Jednakże Hamlet uwalnia się spod "opieki" dworaków Rosenkranza i Guildensterna, powraca do Danii. Przybywa wprost na pogrzeb Ofelii, która popadła w obłęd i popełniła samobójstwo. Laertes, brat Ofelii, wyzywa Hamleta na pojedynek. Ostrza obu szpad zostały z rozkazu Klaudiusza zatrute. Hamlet i Laertes giną, pojednawszy się przed śmiercią. Gertruda połyka truciznę, ginie także Klaudiusz. Na czele wojsk przybywa do Danii Fortynbras, czci wielkość duńskiego księcia. Sztuka pozornie nawiązuje do konwencji tragedii zemsty, jednak jej tytułowy bohater nie zachowuje się zgodnie z jej regułami. W osobowości Hamleta refleksja dominuje nad potrzebą czynu. Jest on jednostką bardzo wrażliwą, próbującą pojąć sens własnych doświadczeń, zrozumieć motywy ludzkiego postępowania. Niezdolny do działania, dręczony wątpliwościami moralnymi Hamlet był ulubieńcem romantyków. Do dzisiejszego dnia marzeniem każdego aktora jest zagranie Hamleta, postać tę bowiem można interpretować bardzo różnorodnie.
Adaptacji filmowej Hamleta dokonali L. Olivier (1948), G. Kozincew (1964), T. Richardson (1970). T. Stoppard nakręcił film Rosenkranz i Guildernstern - nie żyją (1990), wykorzystując wątek z Hamleta o dwóch służalczych dworzanach. Mowa potoczna wzbogaciła się dzięki Hamletowi o wiele słynnych zdań, np.: "Być albo nie być - oto jest pytanie"; "Reszta jest milczeniem"; "Biedny Jorik"; "... widzę. .. przed duszy mojej oczyma".
Seria: Seria kieszonkowa PIW (seria z ptaszkiem)
250 str., oprawa miękka, format 105x180
Stan: b.dobry
Wyd.: Państwo Instytut Wydawniczy, 1978
ISBN: - |
