Tytuł oryginału:
Les cloches de Bâle
Tłumaczenie: Wacław Rogowicz
Dzwony Bazylei to książka, która bardzo ciekawie i prawdziwie opisuje realia dziewiętnastowiecznej Francji, a szczególnie realia życia rodzinnego i towarzyskiego. Pokazuje ukryty za pięknymi fasadami fałsz, obłudę i oszustwo. Pozory moralności i manipulowanie opinią publiczną to jak widać nie tylko wymysł naszych czasów.
Klasyka francuskiej literatury XX wieku.
Louis Aragon (1897-1982) - francuski poeta, powieściopisarz, eseista, który swoją drogę literacką rozpoczął debiutem poetyckim
Feu de joie (Ogień radości) w 1920 r., wydając następnie dwie powieści:
Anicet i
Paysan de Paris (Wieśniak paryski) . Od buntu przeciwko światu mieszczańskiemu przechodzi Aragon do krytyki urządzeń politycznych i społecznych i w 1927 r. wstępuje do Komunistycznej Partii Francji. Podczas okupacji bierze udział w Ruchu Oporu i uprawia ożywioną działalność literacką, łącząc lirykę miłosną z nurtem patriotycznym, nowoczesność formy z narodowymi tradycjami poetyki francuskiej. Niezwykle bogaty dorobek artystyczny Aragona obejmuje kilkadziesiąt pozycji z zakresu poezji, prozy, eseistyki itd. W przekładach polskich ukazały się m.in. poemat
Elza, dwa cykle powieściowe:
Świat rzeczywisty i
Komuniści, powieść
Wielki tydzień. Powieść
Dzwony Bazylei jest pierwszą powieścią cyklu
Świat rzeczywisty, poświęconego przemianom dokonującym się w społeczeństwie francuskim XX w.
Gato
344 str., oprawa miękka, format 125x195
Stan: b.dobry (-) delikatne obtarcia okładki
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1975
ISBN: -
