Opracowała i wstępem opatrzyła Krystyna Czajkowska
To arcydzieło gatunku. Pisarz był oficerem ordynansowym w sztabie przybocznym Napoleona Bonaparte, dla którego bynajmniej nie żywił kultu.
Jest to swoisty pamiętnik i zawiera jego wspomnienia obejmujące lata 1809-1814 zapisane w sposób, jak wskazuje tytuł, nie skrępowany porządkiem chronologicznym. Może wywoływać to pewien chaos u czytelnika, ale walory języka Fredry, jego mistrzostwo pióra sprawia, że to jest dla czytelnika kunsztowna relacja, bliska gawędzie, pełna humoru a zarazem liryczna, która pozostaje do dziś uroczą lekturą.
Spis treści:Wstęp
Trzy po trzy
Dodatek
I. (Uwagi o pułkach jazdy)
II. Notatki. Portrety osób, które znałem osobiście
Komentarz
Uwagi o tekście
Przypisy do Trzy po trzy
Przypisy do Dodatku
Notuy biograficzne
Aleksander Fredro (1793-1876), polski komediopisarz, pamiętnikarz i poeta. Wykształcenie domowe w ziemiańskim dworze. 1809 wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego, brał udział w wojnie z Rosją 1812 (wojny napoleońskie), zbiegł z rosyjskiej niewoli.
1815 osiadł w rodzinnym majątku Bieńkowa Wisznia pod Lwowem. 1828 ożenił się z hrabiną Z. Skarbkową. 1833-1842 poseł do Sejmu Stanowego. 1850-1855 mieszkał wraz z rodziną w Paryżu. 1839 honorowy obywatel miasta Lwowa. 1873 członek Akademii Umiejętności.
Uważany za najwybitniejszego polskiego komediopisarza, tworzył z wieloletnimi przerwami, odmawiając publikowania niektórych utworów w miarę ich powstawania, m.in. z powodu ataków krytyki.
Jego komedie obyczajowe zajmują się głównie życiem codziennym szlachty galicyjskiej w 1. połowie XIX w., kreując barwne i charakterystyczne typy sceniczne. Stał się mistrzem portretu psychologicznego. Nie gardził artystycznie uszlachetnionymi chwytami rodem z teatru ludowego i farsy. Bliższe mu były ideały oświecenia z jego racjonalistycznym (racjonalizm), pełnym dystansu stosunkiem do świata, niż romantyzm, co krytyka miała mu za złe. Najwybitniejsze komedie napisał w pierwszym okresie twórczości do 1835: Pan Geldhab (1818, wystawiona 1821), Mąż i żona (wystawiona 1822), Pan Jowialski (wystawiony 1832), Śluby panieńskie, czyli Magnetyzm serca (wystawione 1833), Zemsta (wystawiona 1834), Dożywocie (wystawione 1835).
W drugim okresie twórczości, po 18-letnim milczeniu, wyróżnić trzeba Wielkiego człowieka do małych interesów (wystawiony 1877). Wszystkie te utwory stanowią klasykę teatru polskiego.
Był także autorem interesujących wspomnień Trzy po trzy (powstały 1844-1846, wydane 1917), wierszy, bajek, aforyzmów. Najobszerniejsze wydanie: Pisma wszystkie (tom 1-15, 1955-1980).
Seria: Biblioteka Klasyki Polskiej i Obcej (BKPiO)
317 str., oprawa twarda, format 115x185
Stan: b.dobry
Wyd.: Państwo Instytut Wydawniczy, 1977
