Słówka - Tadeusz Żeleński - Boy
Wstęp (Geneza kabaretu, Teoria kabaretu, Charakter i dzieje Zielonego Balonika, Tematyka Słówek, Miejsce Słówek w przełomie) napisał Tomasz Weiss
"Słówka" to zbiór wierszy, kupletów, scenek dramatycznych i piosenek pisanych dla Zielonego Balonika - najsłynniejszego polskiego kabaretu, działającego na początku XX wieku w krakowskiej kawiarni Jama Michalika. Chociaż od czasów Zielonego Balonika minęło już prawie sto lat, jego humor, dowcip, prześmiewcze aluzje literackie i obyczajowe, a nawet polityczne, ciągle nas bawią, wzruszają i pobudzają do myślenia zarówno o kabaretowym geniuszu Żeleńskiego, jak i o nieśmiertelności naszych polskich wad. Słówka Boya to klasyka polskiego śmiechu, klasyka żywa i inspirująca...
Po raz pierwszy wydane w 1913 r.
Spis treści (skrócony):
Wstęp. Napisał Tomasz Weiss
Bibliografia
Słówka
Różne wierszyki
Słońce jesienne (tryptyk) Z mojego dzienniczka
Piosenki Zielonego Balonika
Z nie wydanej "Szopki krakowskiej" na rok 1907 i 1908
Z nie wydanej "Szopki krakowskiej" na rok 1911 i 1912 (Boy & Taper)
Tadeusz Żeleński, pseudonim Boy (1874-1941), syn W. Żeleńskiego, krytyk literacki i teatralny, publicysta, satyryk, tłumacz. 1892-1900 studiował na UJ medycynę. 1901-1906 pracował jako lekarz, specjalizując się w pediatrii. Od 1906 współautor programów kabaretu Zielony Balonik. 1915 powołany do armii austriackiej. Do zakończenia I wojny światowej był lekarzem kolejowym. 1922 zamieszkał w Warszawie. 1914 odznaczony przez Akademię Francuską, 1922 Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej za liczne i znakomite przekłady (przełożył ponad 100 tomów klasyki literatury francuskiej). 1933 członek Polskiej Akademii Literatury. Po wybuchu II wojny światowej we Lwowie, gdzie został kierownikiem katedry historii literatury francuskiej na tamtejszym uniwersytecie. Zamordowany po zajęciu Lwowa przez Niemców. Ogromną popularność zyskały jego utwory satyryczno-kabaretowe, zebrane 1908-1917 w 11 publikacjach książkowych. Największy rozgłos zyskały Słówka (1913). Eseje literackie, m.in.: Studia i szkice z literatury francuskiej (1920), Mózg i płeć (tom 1-3, 1926-1928). Monografie: Molier (1924) i Balzac (1934), Marysieńka Sobieska (1937). Ceniony krytyk teatralny, opublikował cykl felietonów Flirt z Melpomeną (tom 1-10, 1920-1932), następnie 7 dalszych tomów (1933-1939). Znany publicysta, przeciwnik klerykalizmu i ciemnoty, występował jako zwolennik liberalnej demokracji, np. w zbiorach: Brewerie (1926), Dziewice konsystorskie (1929), Marzenie i pysk (1930), Piekło kobiet (1930), Nasi okupanci (1932). W głośnych zbiorach: Ludzie żywi (1929), Brązownicy (1930) i Obrachunki fredrowskie (1934).
Postulował uprawianie historii literatury bez przemilczeń i mitologizacji. Wspomnienia Znaszli ten kraj?... (1931). Pośmiertnie wydano: Szkice o literaturze francuskiej (tom 1-2, 1956), Pisma (tom 1-28, 1956-1975), Listy (1972), wybory publicystyki i szkiców: Reflektorem w mrok (1978), O literaturze niemoralnej (1990).
Seria: Biblioteka Narodowa (BN)
345 str., oprawa miękka, format 115x164
Stan: b.dobry
Wyd.: Ossolineum, 1988
ISBN: 83-04-02511-6 |
