Sztuka Mezopotamii - Krystyna Gawlikowska

„Mezopotamia” znaczy „Międzyrzecze” (z greckie­go: meso — między, potamos — rzeka). Tak Grecy i Rzymianie nazywali kraj położony między Eufratem a Tygrysem. Rdzenni mieszkańcy nigdy jednak podobnej nazwy nie używali, bo ich siedziby mieściły się po obu stronach jednej i drugiej rzeki. Nie dali zresztą żadnej innej ogólnej nazwy swemu krajowi. My przez Mezopotamię czy Międzyrzecze rozumiemy — już nie w etymologicznym, lecz w kulturowym i historycznym znaczeniu — całą doliną Eufratu i Tygrysu wraz z ich dopływami, a więc dzisiejszy Irak i północno-wschodnią Syrię.
Książka przedstawia dzieje sztuki starożytnej tego obszaru od najwcześniejszych uchwytnych przejawów działalności artystycznej człowieka, w VI tysiącleciu p.n.e., aż do upadku niepodległych państw Mezopotamii, w VI w. p.n.e. Obrazu dopełnia ostatni podrozdział — «Co było potem?» — przedstawiający skrótowo dalsze dzieje sztuki Międzyrzecza, do schyłku starożytności.

Spis treści:

• Od autorki
• I. Kraj między dwiema rzekami
  • Archeologia
  • Od neolitu do upadku Babilonu
  • Pismo i myśl
  • Bogowie Międzyrzecza
• II. Sztuka archaiczna
  • Przed potopem
  • Sumerowie budują świątynie
  • Rzeźba Sumeru
• III. Sztuka zjednoczonej Mezopotamii
  • Władcy czterech stron świata
  • Renesans sumeryjski
  • Czasy Hammurabiego
  • Ludzie z gór
• IV. Sztuka monarchii światowych
  • Asyria wchodzi w świat
  • Pod władzą Assura
  • Przed ucztą Baltazara
  • Co było potem?
• Zestawienie chronologiczne
• Bibliografia
• Spis ilustracji

Gato
292 str., oprawa twarda płócienna, obwoluta, format 130x205
Stan: b.dobry
Wyd.: Wiedza Powszechna, 1975
ISBN: -