Niebieska księga - Michał Zoszczenko

Tytuł oryginału: Голубая книга (Gołubaja kniga)
Tłumaczenie: Jerzy Pański

Te humorystyczno-satyryczne miniatury, tropiące uparcie wszelkie nonsensy, absurdy i anomalie codziennego życia, ciągle bawią a zarazem skłaniają do gorzkiej nierzadko refleksji. Niebieska księga to swoista historia stosunków między ludźmi, widzianych oczyma człowieka, który umie dostrzec sedno poruszanych zagadnień.


Michał (Michaił) Zoszczenko (1895-1958) — rosyjski pisarz, jeden z najwybitniejszych satyryków naszej epoki. Jego twórczość porównywana była do twórczości Mikołaja Gogola, Michała Sałtykowa-Szczedrina i Antoniego Czechowa. Opowiadania Zoszczenki (mimo że zwykle tworzone jako satyra), oscylujące między ironią a współczuciem dla bohaterów, w technice pisarskiej szeroko wykorzystujące mowę potoczną oraz tzw. skaz (gawędę ludową), cechuje dbałość o kompozycję i opis postaci. W swoich opowiadaniach używał oryginalnego języka — nieprzetłumaczalnej na obce języki mieszanki gwary prostych ludzi i napuszonego, komicznego, urzędniczego stylu nowych radzieckich urzędników, pochodzących ze społecznych nizin.


Gato
Seria: Nike
564 str., oprawa twarda płócienna, obwoluta, format 100x155
Stan: b.dobry (-) podniszczona obwoluta oklejona na krawędziach taśmą
Wyd.: Czytelnik, 1972
ISBN: -

Niebieska księga - Michał Zoszczenko

Tytuł oryginału: Голубая книга (Gołubaja kniga)
Tłumaczenie: Jerzy Pański

 

Te humorystyczno-satyryczne miniatury, tropiące uparcie wszelkie nonsensy, absurdy i anomalie codziennego życia, ciągle bawią a zarazem skłaniają do gorzkiej nierzadko refleksji. Niebieska księga to swoista historia stosunków między ludźmi, widzianych oczyma człowieka, który umie dostrzec sedno poruszanych zagadnień.


Michał (Michaił) Zoszczenko (1895-1958) — rosyjski pisarz, jeden z najwybitniejszych satyryków naszej epoki. Jego twórczość porównywana była do twórczości Mikołaja Gogola, Michała Sałtykowa-Szczedrina i Antoniego Czechowa. Opowiadania Zoszczenki (mimo że zwykle tworzone jako satyra), oscylujące między ironią a współczuciem dla bohaterów, w technice pisarskiej szeroko wykorzystujące mowę potoczną oraz tzw. skaz (gawędę ludową), cechuje dbałość o kompozycję i opis postaci. W swoich opowiadaniach używał oryginalnego języka — nieprzetłumaczalnej na obce języki mieszanki gwary prostych ludzi i napuszonego, komicznego, urzędniczego stylu nowych radzieckich urzędników, pochodzących ze społecznych nizin.


Gato
Seria: Nike
564 str., oprawa twarda płócienna, obwoluta, format 100x155
Stan: b.dobry (-) podniszczona obwoluta oklejona na krawędziach taśmą
Wyd.: Czytelnik, 1972
ISBN: -