Absalomie, Absalomie... - William Faulkner

Tytuł oryginału: Absalom, Absalom!
Tłumaczenie: Zofia Kierszys

Absalomie, Absalomie… (1936) to dzieło uważane przez krytyków za największe osiągnięcie w twórczości Williama Faulknera.
Tytuł powieści jest aluzją do opowieści o konflikcie biblijnego króla Dawida i jego zbuntowanego syna Absaloma. Rozgrywająca się jednocześnie na kilku planach akcja obejmuje życie paru pokoleń mieszkańców amerykańskiego Południa, od pierwszych lat XIX w. do początku XX stulecia. Wielowątkowa książka opowiada o rozkwicie i upadku rodu założonego przez Tomasza Sutpena — nędzarza i awanturnika wżenionego w rodzinę zamożnego plantatora — który dosłużył się podczas wojny secesyjnej rangi pułkownika.
Snuta przez kilka osób pogmatwana relacja o burzliwym życiu Sutpena (będą tu wielkie miłości, wielka nienawiść, morderstwa), typowego przedstawiciela ówczesnego Południa — człowieka apodyktycznego, gwałtownika i rasisty — rozpoczyna się czterdzieści lat po jego śmierci. Żaden z narratorów nie zna całej prawdy o bohaterze, ich opowieści się krzyżują, uzupełniają albo wykluczają. Jest to modelowy przykład techniki strumienia świadomości, stylu, z którego słynął Faulkner. Pisarz rozrywa tok fabuły, manipuluje powieściowym czasem i bohaterami, którzy snują niekończące się, z pozoru chaotyczne monologi wewnętrzne. Pełny obraz życia Sutpena — tak jak życie każdego człowieka — jest niemożliwy do ustalenia. Dramat, który zniszczy ród Sutpenów, ma korzenie w mrocznej przeszłości i winie ciążącej na członkach familii.


William Faulkner (1897-1962), wybitny prozaik amerykański, laureat Nagrody Nobla 1949. Pochodził ze znanej rodziny farmerskiej amerykańskiego Południa, która popadła w biedę w czasie wojny secesyjnej. W czasie I wojny światowej w lotnictwie kanadyjskim.
Debiutował w latach dwudziestych, najpierw jako poeta, potem jako prozaik, z początku bez sukcesów. Uwagę zwróciła dopiero jego powieść o sensacyjnym wątku Azyl (1931, wydanie polskie 1957).
Główny nurt jego twórczości związany jest z Południem USA: Żołnierska zapłata (1926, wydanie polskie 1965), Sartoris (1929, wydanie polskie 1960), Wściekłość i wrzask (1929, wydanie polskie 1971), Światłość w sierpniu (1932, wydanie polskie 1959), Kiedy umieram (1930, wydanie polskie 1968), Azyl (1931, wydanie polskie 1957), Absalomie! Absalomie! (1936, wydanie polskie 1959), Intruz (1948, wydanie polskie 1961) a także trylogia: Zaścianek (1940, wydanie polskie 1964), Miasto (1957, wydanie polskie 1966) Rezydencja (1959, wydanie polskie 1967).
Akcja rozgrywa się najczęściej w fikcyjnym hrabstwie Yoknapatawpha w stanie Missisipi. Faulknera interesują silne namiętności ludzi, walczących z tragicznym przeznaczeniem, związanym nierzadko z biegiem historii i borykających się z żywiołem lub miłosną pasją (Dzikie palmy, Stary 1939, wydanie polskie 1958).
Autor cykli nowelistycznych: Niepokonane (1938, wydanie polskie 1961), Zstęp, Mojżeszu (1942, wydanie polskie 1966), Gambit (1949, wydanie polskie 1963), Wielki las (1955, wydanie polskie 1962). Także opowieść wspomnieniowa Koniokrady (1962, wydanie polskie 1966) i wybór Opowiadania (1950, wydanie polskie 1958). Świat obiegła adaptacja sceniczna Requiem dla zakonnicy (1951), dokonana przez A. Camusa. Faulkner opublikował także utwory poetyckie, które minęły bez echa.


Gato
Seria:
432 str., oprawa miękka, format 123x195
Stan: b.dobry
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974
ISBN: -