Podtytuł: Romans wierszem
Tytuł oryginału:
Евгений Онегин (Jewgienij Oniegin)
Tłumaczenie: Leo Belmont
Opracowanie i przypisy: Wacław Lednicki
Eugeniusz Oniegin to jedno z największych dzieł romantyzmu, poemat nazwany przez samego twórcę „romansem wierszem”.
To historia bolesnego trójkąta miłosnego, zniszczonej przyjaźni i odrzuconej miłości. Dzieje bohatera o chłodnym sercu, który nie chce i nie umie przebić się do własnych uczuć przez pancerz dandyzmu i romantycznej pozy. Opowieść o tym, ile krzywdy w życiu może wyrządzić ironia i dystans, bezkrytycznie przejęte z modnych książek i salonowych konwersacji…
Nad swą „powieścią wierszem” Puszkin pracował ponad osiem lat (1823-1831), w utworze tym znalazła więc najpełniejszy wyraz ewolucja duchowa i artystyczna wielkiego poety.
Powieść przedstawia konflikt pomiędzy „starym” i „nowym”, palące zagadnienia aktualne, ukazuje świetnie zarysowane charaktery typowych dla tego okresu bohaterów.
W postaci Oniegina ukazuje Puszkin dwoistość światopoglądu człowieka o wysokiej kulturze intelektualnej. Wrogo nastawiony do „świata” Oniegin jest jednocześnie nosicielem charakterystycznych cech środowiska: jego indywidualizm warunkują te właśnie zjawiska społeczne, którym bohater wewnętrznie się sprzeciwia. Jest pełen sceptycyzmu, „obojętności do życia”. Genialny artysta Puszkin świetnie rozumiał niebezpieczeństwo tkwiące w takiej „obojętności”. Ani jednak sceptycyzm Oniegina, ani romantyczny zapał Leńskiego nie są w stanie ukazać drogi ucieczki za świata obłudy, fałszu i pustki. Ideałem powieści jest Tatiana, jedna z najpiękniejszych postaci kobiecych w literaturze rosyjskiej, uosobienie bogactwa duchowego, czystości moralnej, stoicyzmu, które stały się potem rodzajem normy etycznej.
Aleksander Puszkin (1799-1837), rosyjski poeta, prozaik i dramaturg, klasyk literatury rosyjskiej. Pochodził ze szlachty, jego matka była wnuczką ulubieńca Piotra I, Abisyńczyka Ibrahima Hannibala. Wykształcenie domowe pobierał u guwernerów Francuzów. W 1811 umieszczony został w Liceum Carskosielskim w pobliżu Petersburga - ekskluzywnej szkole dla szlacheckiej młodzieży. Wczesna poezja Puszkina tzw. okresu licealnego (1813-1817) utrzymana była w stylu zachodnioeuropejskiego romantyzmu.
Gato
Seria: Arcydzieła Literatury Światowej
256 str., oprawa twarda, złocenia, tłoczenia, format 130x165
Stan: idealny
Wyd.: Club Internacional del Libro, Madryt, 1999 (na podstawie wydania: „Eugeniusz Oniegin”, Biblioteka Narodowa, Kraków, 1925)
ISBN: 84-8265-337-7
