Stan wojenny jest wciąż - mówiłem o tym wielokrotnie - obecny w moim życiu. Tego rozdziału nie da się zamknąć. Nic więc dziwnego, iż także pisaniu o nim poświęciłem znaczną część "emeryckiego czasu". Poszczególne moje książki miały różny zasięg i z różnym odbiorem się spotkały. Od ogólnego poruszenia ("Stan wojenny - dlaczego") po wstydliwe niezauważenie ("Pod prąd"). Nie to jest jednak najważniejsze. Najważniejszy jest Czytelnik. I ten dzisiejszy. I ten, który - kiedy mnie już nie będzie - postanowi szukać prawdy o tamtych dniach. Nie jestem w stanie powiedzieć ile ukazało się do tej pory książek innych autorów w całości lub części poświęconych stanowi wojennemu. Część z nich znam. O części słyszałem. A wiele jest prawdopodobnie takich, o których wiedza do mnie nie dotarła.  
[...] Historii i geografii się nie wybiera. W moim pokoleniu trudno o ludzi wyciosanych z jednej bryły. Życie tworzyło nas z odłamków losu, z odcinków drogi. Byliśmy dziećmi swojego czasu, środowiska, systemu. Wyłamywanie się w tych ram przebiegało różnie. Nie każdy, kto zrobił to wcześniej, zasługuje na szacunek. I nie każdy, kto zrobił to później, zasługuje na potępienie. Najważniejsze, czym się kierował, w jaki sposób to czynił, jakim człowiekiem jest dziś. Dlatego też napiszę wszystko, co wiem o sprawach. Ale nie wszystko będę mógł adresować z imienia i nazwiska. Historyk znajdzie w tym ślad, polityczny gracz nie powinien znaleźć pretekstu. [...] Kalendarium stanu wojennego 13 grudnia 1981 (niedziela) wprowadzenie stanu wojennego uchwałą Rady Państwa pomimo tego, że uchwała nie była jeszcze opublikowana powołanie do życia (niezgodnie z Konstytucją PRL) Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON), władzę w PRL przejęło wojsko internowano większość członków Komisji Krajowej Solidarności, władze utworzyły sieć obozów dla internowanych, wydano 10 132 decyzji o internowaniu w stosunku do 9736 osób. zawieszono naukę w szkołach i na uczelniach przerwano łączność telefoniczną wprowadzono godzinę milicyjną prymas Józef Glemp w kazaniu potępił stan wojenny i zaapelował o spokój, władze komunistyczne bez jego zgody wielokrotnie powtarzały tą wypowiedź w radiu 14 grudnia 1981 (poniedziałek) – pierwszy dzień roboczy stanu wojennego. Solidarność w odpowiedzi na wprowadzenie stanu wojennego zaczęła organizować strajki. Jako pierwszy akcję protestacyjną rozpoczął Zakład Zespołów elektronicznych "UNITRA-UNITECH" w Białogardzie. Wojsko otoczyło Stocznię Gdańską 15 grudnia 1981 – pacyfikacja kopalni "Manifest Lipcowy" 16 grudnia 1981 – pacyfikacja kopalni Wujek przez ZOMO i wojsko, 9 zastrzelonych i 21 rannych górników 17 grudnia 1981 – ZOMO rozbiło manifestacje w Gdańsku i w Krakowie. W Gdańsku zginęła jedna osoba, dwie zostały ranne. 20 grudnia 1981 – koniec strajku w Porcie Gdańskim 21 grudnia 1981 – ambasador PRL w Stanach Zjednoczonych Romuald Spasowski poprosił o azyl polityczny. Sąd wojskowy w PRL zaocznie skazał go potem na karę śmierci. 23 grudnia 1981 – pacyfikacja Huty Katowice. Stany Zjednoczone wprowadziły sankcje gospodarcze przeciwko PRL. 28 grudnia 1981 – koniec strajku w kopalni Piast – ostatniego strajku okupacyjnego. Ambasador PRL w Japonii Zdzisław Rurarz poprosił o azyl polityczny w Stanach Zjednoczonych. Został potem zaocznie skazany na karę śmierci przez sąd wojskowy. Wycofanie z dystrybucji na 9 lat filmu Ryszarda Bugajskiego, Przesłuchanie – opisującego realia czasów polskiego stalinizmu 4 stycznia 1982 – wznowienie zajęć w szkołach 6 stycznia 1982 – władze rozwiązały Niezależne Zrzeszenie Studentów 10 stycznia 1982 – przywrócenie łączności telefonicznej w miastach 13 stycznia 1982 – powstał Ogólnopolski Komitet Oporu – pierwsza ogólnopolska struktura związku pod przewodnictwem Eugeniusza Szumiejki 25 stycznia 1982- na posiedzeniu Sejmu PRL VIII kadencji uchwalono – przy jednym głosie sprzeciwu (poseł Romuald Bukowski z Gdańska) – ustawę o szczególnej regulacji prawnej w okresie stanu wojennego, tym samym dekret o stanie wojennym został zatwierdzony 30 stycznia 1982 – w wielu zagranicznych miastach obchodzony jest Dzień Solidarności z Polską 1 lutego 1982 – podwyżka cen 3 lutego 1982 – Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni wydał najwyższe wyroki w stanie wojennym – Ewa Kubasiewicz z Wyższej Szkoły Morskiej została skazana na 10 lat więzienia 5 lutego 1982 – rozpoczęły się – najpierw w Świdniku, potem w innych miastach – manifestacje spacerowe (masowe wychodzenie na spacery w czasie trwania dziennika telewizyjnego o 19:30) 8 lutego 1982 – wznowienie zajęć na wyższych uczelniach 11 lutego 1982 – celem zwalczenia manifestacji spacerowych w Świdniku wprowadzono godzinę milicyjną od 19:30. W Warszawie ukazał się drugi (pierwszy) numer Tygodnika Mazowsze 13 lutego 1982 – w ośrodku dla internowanych w Wierzchowie Pomorskim pobito 45 więźniów 23 lutego 1982 – śmierć Zdzisława Karosa 27 lutego 1982 – wycofanie przez producenta (Film Polski) z rywalizacji o Oscara filmu Człowiek z żelaza Andrzeja Wajdy 1 marca 1982 – zniesienie ograniczeń w podróżach po całej Polsce. 17 marca 1982 – w Katowicach powstał Biskupi Komitet Pomocy Uwięzionym i Internowanym 20 marca 1982 – rozwiązanie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i powołanie w jego miejsce marionetkowego Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL 1 kwietnia 1982 – Zdzisław Najder został dyrektorem rozgłośni polskiej Radia Wolna Europa 12 kwietnia 1982 – w Warszawie rozpoczęło nadawanie Radio Solidarność, kierowane przez Zbigniewa Romaszewskiego 22 kwietnia 1982 – powstała Tymczasowa Komisja Koordynacyjna Solidarności 3 maja 1982 – demonstracje antyrządowe w Warszawie, Gdańsku oraz Krakowie i pięciu innych miastach Polski. Liczba demonstrantów w Warszawie przekroczyła 20 000 osób; w wyniku interwencji milicji obrażeń ciała doznało 71 osób 20 lipca 1982 – z inicjatywy PZPR powstała organizacja PRON 22 lipca 1982 – z okazji Święta Odrodzenia Polski na prośbę PRON zwolniono dużą ilość osób internowanych. 31 sierpnia 1982 – demonstracje w całym kraju w rocznicę porozumień sierpniowych. Trzech demonstrantów zabitych przez milicję w Lubinie 13 października 1982 – zamieszki w Nowej Hucie; funkcjonariusz SB śmiertelnie postrzelił jednego z manifestantów, dwudziestoletniego Bogdana Włosika. 11 listopada 1982 – władze PRL zwolniły z obozu internowania Lecha Wałęsę. 31 grudnia 1982 – zawieszenie stanu wojennego 14 maja 1983 – milicjanci zamordowali na komisariacie MO w Warszawie Grzegorza Przemyka 19 maja 1983 – pogrzeb Grzegorza Przemyka 16-23 czerwca 1983 – druga pielgrzymka do Polski papieża Jana Pawła II 22 lipca 1983 – zniesienie stanu wojennego, rozwiązanie WRON |