Obsługa Java Skryptów w Twojej przeglądarce została wyłączona. Niektóre opcje Świstak.pl nie będą działać. Zobacz pomoc.

następna aukcja

Jesteś tutaj › Książki i podręczniki › Czasopisma › Muzyka › KRUGOZOR z 1964 Pismo dla młodych z płytami ZSRR

KRUGOZOR z 1964 Pismo dla młodych z płytami ZSRR (nr aukcji: 22800590)

Więcej zdjęć Wyświetleń: 48 razy Informacje podstawowe

Towar:Używany
Ilość sztuk:1 z 1
Lokalizacja:Opole, Opolskie
Dodatkowe informacje:Wysyłka za granice

Koszt przesyłki pokrywa:Kupujący
Sprawdź opis i opinie o książce w nakanapie.pl

Opłata z góry

List polecony ekonomiczny5,00 zł

Cena: 37,00 zł
Kup Teraz

Sprzedający

Częstotliwość: Miesięcznik
Rok wydania: 1964

Język: Rosyjski

KRUGOZOR nr 5/1964.

Piąty numer pisma „Krugozor”, czyli „Widnokrąg”, z roku 1964, Adresowany do młodzieży radzieckiej. Mogłoby się wydawać, że zwyczaj dołączania płyt do pism młodzieżowych jest wynalazkiem obecnej epoki. Tymczasem do pisma tego dołączone są cienkie, półprzeźroczyste płyty audio, stanowiące jedną całość z całą tą książeczką. Słucha się ich nakładając na gramofon całe czasopismo, którego strony również mają otworek w środku, żeby to było możliwe. Sprawdziłem - działa bez zarzutu W dodatku dźwięk z tych płyt jest wprost idealny, nie ma mowy o przeskakiwaniu igły, trzaski rzadkie i niezbyt głośne. Przykładowa zawartość: Tekst o zespole estradowym, w tłumaczeniu brzmi to tak: „Biogram zespołu wygląda następująco: Kwartet wokalny pieśni radzieckiej. Rok narodzin: 1962-gi. Skład: Romanowskaja Roza, Bobina Galina, Dmitrijewa Ałła, Mamontowa Wiera. Miejsce zamieszkania: pociąg, samolot, autobus, hotele w ponad trzydziestu miastach i miasteczkach. Znaki szczególne: uczuciowość wykonawcza, muzykalność, improwizacja, śpiew a capella jako ulubiona technika... A poza ramkami biogramu... ...W Dziwnogorsku podczas koncertu zgasło światło. Pieśń nie umilkła, i sala odpowiedziała ciszą. Kiedy rampa znów rozbłysła, śpiewaczki zobaczyły, że w przejściach stoją ludzie w fufajkach i gumofilcach, umazanych cementem. To po cichutku weszła na salę nocna zmiana. ...Kwartet leciał do Moskwy. W samolocie, jak zwykle, dziewczęta improwizowały. Zauważyły, że ktoś im tam podśpiewuje w chórkach. Piątą w zespole okazała się minister kultury E. A. Furcewa. ...Pewnego razu po drodze na koncert dziewczęta zaśpiewały piosenkę, którą dopiero co usłyszały w radiu. Jadący tym samym autobusem kompozytor Walentin Lewaszow był zachwycony. To była jego piosenka, i właśnie tak wykonaną chciał ją usłyszeć”. I na jednej z płyt mamy trzy piosenki tegoż zespołu. A na przykład „Sztuka urodzaju” to reportaż z Krasnodarskiego Kraju, z kołchozu imienia Kalinina. Tekstowi temu odpowiada na płycie nagranie, w którym przewodniczący kołchozu nazwiskiem Czupryna, interesująco opowiada młodzieży o dziewięciu spędzonych tutaj latach. Na kolejnej stronie widzimy wiersze oraz zdjęcie poety Leonida Martynowa, a sam ten poeta zabiera głos na jednej z płyt, na zwukowoj stranice nomier tri. I mówi między innymi: „Rad jestem mogąc powiedzieć ze stronic „Widnokręgu” kilka słów o poezji. Myślę że poezja, i w ogóle sztuka, to dążenie do tego, żeby nagle stało się jasnym wszystko to, w co jeszcze nie do końca wierzą oczy przywykłe do dnia wczorajszego, czego nie mierzą wczorajsze sążnie, czego nie zatrzymują wczorajsze hamulce. I co najważniejsze - artysta to ten, kto nie milczy, ale snuje niekończące się opowiadanie o nowym świecie, i dzięki temu horyzonty każdego z nasz stają się szersze. Na linii horyzontu oczywiście nie da się stanąć. Na nią można tylko s t a w a ć. Poszerzając swój widnokrąg, odkrywa się wciąż nowe i nowe horyzonty”. Dwie inne strony „Krugozora” to fotoreportaż poświęcony egzaminom. Na zdjęciach widać udręczoną, zakuwającą młodzież, często w koedukacyjnych parach. Towarzyszy tym zdjęciom opis: „Miłość i egzaminy - to dwa odwieczne tematy. Dlatego, że od miłości wszystko się zaczęło i dlatego, że miłość - to za każdym razem kolejny egzamin”. Dla mnie najciekawszy jest odcinek cyklu „Głosy naszej biografii”, odcinek pod złowrogim tytułem „Posłuchajcie wojny”. „Mamy z czego być dumni i mamy co wspominać” - pisze a propos wojny Konstantin Simonow. On też zabiera głos na zwukowoj stranice nomier piat’: „Za chwilę, tutaj, na dźwiękowej stronicy „Widnokręgu” usłyszycie głosy wojny. W najbardziej dosłownym znaczeniu tego słowa. Usłyszycie stare nagrania, dokonane w różnych latach wojny, na różnych frontach, przez naszych towarzyszy w pracy, frontowych korespondentów radia. Dużo z tych nagrań przepadło, zginęło. Wielu nagrań nie można było dokonać przy ówczesnej, niedoskonałej technice. Ale mimo to, ja osobiście z nieskończonym wzruszeniem słucham tego, co zaraz usłyszycie wy. Głosy tych ludzi, dźwięki tych bitew, słuchajcie towarzysze, słuchajcie uważnie. Włączamy wojnę”. I dalej idą archiwalne nagrania z frontów: „ - Troszkę mi się nie powiodło. Jestem ranny w nogę. Właśnie przed chwilą lekarz zrobił mi operację. Wkrótce wstanę z łóżka. Przed tym bojem wstąpiłem do komsomołu. A ty, mamo, braciszku Lioszo, pracujcie tak, żeby czołgi nie stały w warsztatach. One są potrzebne w boju. - Tej nocy byłem w powietrzu sto jedenasty raz. Faszystowskie reflektory złapały nas w swoje światło. To było już po tym, jak zrzuciliśmy bomby. Dowódca naszego samolotu, major Łomow, nie był w stanie prowadzić maszyny. Światło go oślepiało. I on woła do mnie: „No co, Frołow, uspokój ich” Inaczej stracimy maszynę. Dałem po paru reflektorach serią. Jeden z nich zgasł od razu. Następne - po jeszcze jednej serii. W naszej kabinie od razu zrobiło się ciemno i polecieliśmy swoim kursem. - My, gwardziści Pierwszej Gwardyjskiej Brygady Czołgów... składamy uroczystą gwardyjską przysięgę... duch wielkiego Lenina oświetla naszą drogę... Naprzód, do zwycięstwa... Śmierć niemieckim okupantom” Itd., itp. Na pięciu dwustronnych płytach mamy łącznie ponad godzinę różnych ciekawych dźwięków. Stan czasopisma dobry, płyt bardzo dobry z plusem

Zapraszam na inne moje aukcje.