Katedra Marii Panny w Paryżu-Wiktor Hugo dwa tomy (nr aukcji: 15261768)

Nie odwołuję aukcji, nie chcesz kupić, nie licytuj

Większość sprzedawanych przeze mnie książek to książki mające już kilka lat, więc proszę przyjąć ze zrozumieniem ewentualne otarcia na brzegach, pożółkłe kartki, nieznaczne przybrudzenia czy zagięcia( jeżeli oczywiście wystąpią ). Są to przecież usterki typowe dla niemal każdej książki używanej... Zapewniam, że nie sprzedaję "śmieci", a bardziej widoczne niedoskonałości (np. luźne kartki, ubytki, bardziej widoczne przybrudzenia) zaznaczam powyżej, jeśli oczywiście takowe w danym egzemplarzu występują.

Towar wysyłam po wpłacie na konto
Do wylicytowanej kwoty doliczam koszt wysyłki +koszt opakowania
Wysyłam na Twój adres zarejestrowany w Świstaku

• W przypadku innego adresu wysyłki   proszę o informację przed wysłaniem przelewu 
  Komentarz kupującemu wystawiam jako drugi. 
  Wystawienie komentarza przez kupującego jest dla mnie sygnałem, że przesyłka doszła i wszystko jest z nią w porządku. 
  
  ZAPRASZAM RÓWNIEŻ NA MOJE POZOSTAŁE AUKCJE
  Taka wyjątkowa okazja może już się nie powtórzyć!!
  Często mam kilka książek z tej samej tematyki
  RÓŻNE CIEKAWOSTKI, SUPER ATRAKCYJNE CENY !!!
  Licytując więcej pozycji
  ZAOSZCZĘDZISZ NA PRZESYŁCE !!

Jeśli kupujesz więcej pozycji - odezwij się - zważę i wycenię przesyłkę
Koszty zależą od ciężaru wylicytowanych przedmiotów. Cennik zgodny z Pocztą Polską. Wszystkie przesyłki starannie zabezpieczam (koperta bąbelkowa lub solidne opakowanie). Nr konta otrzymasz w mailu od Świstaka potwierdzającym Twoje zwycięstwo. 
Książki wysyłam wyłącznie listem poleconym lub w formie paczki niezwłocznie po wpływie

środków na moje konto [maksymalnie w terminie 7 dni od tej daty].
Każda książka jest niepowtarzalna, dlatego warto uczestniczyć w licytacji i powiększyć swój księgozbiór o ciekawą pozycję za niewielkie pieniądze. Zapraszam!!!

 Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu (fr. Notre-Dame de Paris) – powieść Wiktora Hugo znana w Polsce również pod tytułemDzwonnik z Notre-Dame, osadzona w czasach późnego średniowiecza. Według słów samego autora, jest to "obraz piętnastowiecznego Paryża i całego piętnastego wieku przez pryzmat tego miasta". Osią powieści jest wątek miłosny archidiakona Klaudiusza Frollo do pięknej Cyganki Esmeraldy.

Książka wydana w 1831 roku porusza nietypowe jak na tamte czasy problemy zgubnego pożądania i tolerancji. W powieści nie ma nic białego ani czarnego, są tylko odcienie szarości. Nie ma też tu jednoznacznie złej postaci, a nawet okrutne czyny Frolla można zrozumieć i budzi on współczucie, a nawet sympatię czytelnika.

Notre Dame de Paris jest książką wielowątkową i bardzo rozbudowaną. Podzielona jest na jedenaście ksiąg składających się z od dwóch do ośmiu rozdziałów.

Księga pierwsza

6 stycznia 1482 roku. W wielkiej sali Pałacu Sprawiedliwości w Paryżu ma zostać odegrane przedstawienie, którego autorem jest ubogi poeta Piotr Gringoire. Jego sztuka okazuje się kompletną klapą, przerywaną wciąż m.in. wrzaskami żaków (wśród których wyróżnia się Jan Frollo). Tłum w końcu traci zainteresowanie przedstawieniem i zaczynają się wybory papieża błaznów - tego, który zrobi najbrzydszą minę. Wybory wygrywa Quasimodo, garbaty, kulawy i jednooki dzwonnik katedry Notre Dame. Na placu tańczy Esmeralda, szesnastoletnia Cyganka. Gringoire odchodzi przeklinając mieszkańców Paryża. 

Księga druga

Zziębnięty i głodny Gringoire błąka się tegoż wieczora po mieście szukając miejsca, gdzie mógłby przenocować. W międzyczasie Quasimodo razem z orszakiem paraduje ulicami Paryża. W pewnym momencie podbiega do niego archidiakon Klaudiusz Frollo, zdziera mu z głowy koronę i każe iść za sobą. Ku zdumieniu tłumu, garbus jest mu posłuszny i obaj odchodzą. Gringoire spotyka Esmeraldę i jej kozę, Dżali i, z braku zajęcia, postanawia je śledzić. Quasimodo próbuje porwać Cygankę, ale jego zamiary krzyżuje pojawienie się Febusa, kapitana królewskich łuczników. Esmeralda natychmiast się w nim zakochuje, ale znika. Gringoire trafia w końcu na Dziedziniec Cudów, do kryjówki wszelkich paryskich złodziei, żebraków i włóczęgów. Zostaje aresztowany, postawiony przed obliczem króla żebraków, Klopina Postraszgłupcy i skazany na powieszenie. Z opresji ratuje go Esmeralda, która zgadza się poślubić go, aby ocalić mu życie. Gdy zostają sam na sam, Cyganka daje poecie do zrozumienia, że nie zamierza wywiązywać się z małżeńskich obowiązków, co go zresztą wcale nie martwi - bardziej cieszy się, że zachował życie. Gringoire opowiada jej o sobie, Esmeralda wypytuje go, co znaczy słowo "Febus".

Księga trzecia