Objaśnienia: Janusz Szpotański :
Czy walka Boya o cywilne ustawodawstwo małżeńskie oraz o tzw. świadome macierzyństwo była w dwudziestoleciu elementem postępowym? Lub, mówiąc inaczej, czy podejmując te problemy Boy dążył do tego, by jak największa ilość ludzi w kraju żyła w miarę rozsądnie, szczęśliwie i kulturalnie? Wydaje się, że odpowiedź na to pytanie może być jednoznacznie pozytywna...
Czy propozycje Boya godne są dalszego propagowania? Znów wydaje się, że zarówno zwolennicy jak i laiccy przeciwnicy Boya mogą się w tej sprawie łatwo pogodzić.
Roman Zimand, „Boy - moralista”
Spis treści:
Dziewice konsystorskie
Od autora
Biedne prababki
Rozerwalna nierozerwalność
Mędrzec mówi
Staśko z Diderotem, czyli flaki z olejem
Kościelne bigamie
Mędrzec wśród bogaczy
Dziewice konsystorskie
Piekło kobiet
Przedmowa do pierwszego wydania
Przedmowa do trzeciego wydania
„Największa zbrodnia prawa karnego”
Argumenty
W jaskini lwów Gato
Paragraf a lancet
Prawnicy przeciw prawu
Rzeczywistość
Błogosławieństwo boże Gato
Lwy ugłaskane
Błogosławieństwo czy przekleństwo?
Życie mówi
Zamknięcie bilansu
Przypisek
Uzupełnienie
Piekło kobiet wciąż otwarte
Gwiazdka lekarza japońskiego dla katolickich żon
Nasi okupanci
Od autora
Nowa ustawa małżeńska
„Łopatologia” Gato
List biskupi
Drugi list biskupi
Nasi okupanci
Niebezpieczna fikcja
Spowiedź księdza
Wernyhora
Lekarze zakopiańscy
Sztuki niegrane
Ku czemu Polska idzie…
Przygody Franciszka Villona w kraju okupowanym
„Moralnie obojętne”
Czyny nierządne i niektóre inne
Post scriptum
Objaśnienia i dokumenty
Statut
Prof. Thullie, lekkomyślny senator
Wyjaśnienie i zaciemnianie
Pismo lekarzy zakopiańskich
Sprawa karna autora „Cyjankali”
Lekarze mają głos
„Handlarze wzniosłym towarem”... przy robocie
„Niewolnice płodności” a niewolnicy głupoty
Głos ziemianina
Pobożne metody
Objaśnienia
Tadeusz Żeleński, pseudonim Boy (1874-1941), syn W. Żeleńskiego, krytyk literacki i teatralny, publicysta, satyryk, tłumacz. 1892-1900 studiował na UJ medycynę. 1901-1906 pracował jako lekarz, specjalizując się w pediatrii. Od 1906 współautor programów kabaretu Zielony Balonik. 1915 powołany do armii austriackiej. Do zakończenia I wojny światowej był lekarzem kolejowym. 1922 zamieszkał w Warszawie. 1914 odznaczony przez Akademię Francuską, 1922 Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej za liczne i znakomite przekłady (przełożył ponad 100 tomów klasyki literatury francuskiej). 1933 członek Polskiej Akademii Literatury. Po wybuchu II wojny światowej we Lwowie, gdzie został kierownikiem katedry historii literatury francuskiej na tamtejszym uniwersytecie. Zamordowany po zajęciu Lwowa przez Niemców. Ogromną popularność zyskały jego utwory satyryczno-kabaretowe, zebrane 1908-1917 w 11 publikacjach książkowych. Największy rozgłos zyskały Słówka (1913). Eseje literackie, m.in.: Studia i szkice z literatury francuskiej (1920), Mózg i płeć (tom 1-3, 1926-1928). Monografie: Molier (1924) i Balzac (1934), Marysieńka Sobieska (1937). Ceniony krytyk teatralny, opublikował cykl felietonów Flirt z Melpomeną (tom 1-10, 1920-1932), następnie 7 dalszych tomów (1933-1939). Znany publicysta, przeciwnik klerykalizmu i ciemnoty, występował jako zwolennik liberalnej demokracji, np. w zbiorach: Brewerie (1926), Dziewice konsystorskie (1929), Marzenie i pysk (1930), Piekło kobiet (1930), Nasi okupanci (1932). W głośnych zbiorach: Ludzie żywi (1929), Brązownicy (1930) i Obrachunki fredrowskie (1934).
Postulował uprawianie historii literatury bez przemilczeń i mitologizacji. Wspomnienia Znaszli ten kraj?... (1931). Pośmiertnie wydano: Szkice o literaturze francuskiej (tom 1-2, 1956), Pisma (tom 1-28, 1956-1975), Listy (1972), wybory publicystyki i szkiców: Reflektorem w mrok (1978), O literaturze niemoralnej (1990).
Seria: Biblioteka Powszechna
336 str., oprawa miękka, format 125x195
Stan: dobry (-) delikatne otarcia okładki, na większości kartek widać niewielki żółtawy zaciek na dole, ale poza tym kartki czyste i całe
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1960
ISBN: -
