Posłowie: Tadeusz Drewnowski
Ilustracje: Jerzy Tchórzewski
Stare i nowe to powieść biograficzna ukazująca drogę życiową chłopca z ludu, który samodzielnie zdobywa wiedzę, by wyrwać się ze swojego środowiska i awansować społecznie…
Spis treści:
- Znaki i cholera
- Szkoła
- Termin
- W nowym świecie
- Przełom
- Polityka
- Nienawiść
- Posłowie
Adolf Rudnicki (1909-1990) — polski pisarz i eseista. Twórczość Rudnickiego określana jest mianem „lirycznego naturalizmu”, łączy bowiem elementy fikcji literackiej, reportażu i pamiętnikarskiego zapisu osobistych wyznań, oscyluje pomiędzy prozą psychologiczną, a autobiograficznym dokumentem środowiskowym. Proza ta podejmuje problemy wyobcowania —
Szczury (1932), obsesji miłosnej i nieodwzajemnionych uczuć —
Niekochana (1937, ekranizacja Janusza Nasfetera 1965), obserwacje obyczajowe, niejednokrotnie o charakterze demaskatorskim —
Lato (1938),
Żołnierze (1933),
Doświadczenia (1939),
Profile i drobiazgi żołnierskie (1946). Jednak zasadniczym tematem pisarstwa Rudnickiego są doświadczenia wojny i okupacji. Taki charakter ma cykl
Epoka pieców, tomy opowiadań:
Szekspir (1948),
Ucieczka z Jasnej Polany (1949; wznowione w tomie
Żywe i martwe morze 1952, kolejne wydanie poszerzone o opowieść o getcie warszawskim
Złote okna). Rudnicki ukazywał martyrologię narodu żydowskiego, podejmując jednocześnie rozważania nad możliwościami sztuki pisarskiej, jej rolą i ograniczeniami wobec zadania wyrażenia tego, co się stało podczas Shoah (szkice:
Piękna sztuka pisania,
Kartka znaleziona pod murem straceń).
Znaczącym motywem twórczości Rudnickiego jest martyrologia Żydów, m.in. w opowiadaniach i szkicach ze zbiorów
Narzeczony Beaty (1961),
Obraz z kotem i psem (1962),
Kupiec łódzki (1963),
Wspólne zdjęcie (1967). Powróciły także tematy podejmowane przed wojną — miłosne obsesje, powikłania uczuciowo-erotyczne, lęk przed samotnością w utworach takich jak:
Pałeczka, czyli każdemu to, na czym mu mniej zależy (1950),
Krowa (1959),
Pył miłosny (1964),
Teksty małe i mniejsze (1971). Napisał także dramat
Manfred (1954), jednak do najcenniejszych w jego spuściźnie zalicza się szkice i felietony, wspomniane już
Niebieskie kartki (początkowo wydane jako
Ślepe lustro tych lat 1956;
Prześwity 1957). Określenie
epoka pieców pochodzi od tytułu jednego z jego utworów. Rudnicki pisał także utwory psychologiczne oraz eseje.
Gato
Seria: Biblioteka Literatury XXX-lecia
312 str., oprawa miękka, format 110x180
Stan: b. dobry
Wyd.: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974
ISBN: -
